Tłumaczenie Grupa NPSS w składzie: T-bagdiablo oraz arjen
Gościnnie tłumaczyła: buffy2332
Korekta: arjen
Jest coś, co chciałbym ci powiedzieć.
Po tym jak mnie postrzelono...
...chcesz wiedzieć, jaka była pierwsza myśl, która przyszła mi do głowy...
...zanim straciłem przytomność?
Monety.
Mam znów 8 lat, i jestem na wycieczce po mennicy USA.
Słucham przewodnika, który tłumaczy jak powstają monety.
Jak są wybijane z blachy.
Jak są wyrównywane i fazowane.
Jak są stemplowane i czyszczone.
I jak każda partia monet jest osobiście badana.
W poszukiwaniu najmniejszej skazy.
To właśnie przyszło do mojej głowy.
Jestem monetą amerykańskiej armii.
Zostałem wybity w 1980 roku. Wybity z blachy.
Zostałem ostemplowany i wyczyszczony.
Mój grzbiet został wyrównany i sfazowany.
Teraz mam w sobie dwie małe dziurki.
Nie jestem już w idealnym stanie.
Jest coś innego, co chciałbym ci powiedzieć.
Zanim wszystko przysłoniła czerń...
...chcesz wiedzieć, jaka była ostatnia myśl, która przyszła mi do głowy?
Ty.
- Dlaczego nie? - Ponieważ jest dużo rzeczy, które robisz.
Choćby tenis.
Wimbledon? No nie wiem.
Tylko pójdziesz. Ja wszystko organizuję. O szóstej trzydzieści.
Mógłbym wyjść o 10?
Cholera!
- Nie, Randy, nie! - Przepraszam.
Pójdę po to, pójdę, Już idę. Przepraszam. Przepraszam.
Okej? Już nad tym pracuję.
Całe moje życie jest w tej torbie.
Zajmę się tym.
"Wciąż ją kocham."
Znalazłeś.
Koleś. Miałem po to iść.
To znaczy, dzięki, że wskoczyłeś.
Tak, żaden problem.
Ale wezmę to.
Bardzo ci dziękuję!
Kto skacze z 6-cio metrowego molo?
Boże, ale upaćkana. Uratowałeś mi życie. Jestem Savannah.
- John. - John.
Jesteś dzielny. Tutaj jest całe moje życie, jestem twoim dłużnikiem.
Nie martw się o to.
- Miło było cię poznać. - Wzajemnie.
Życzę wam wszystkim przyjemnego wieczoru.
Tak, dzięki. Już byłem w wodzie.
Miałem to dla ciebie wyciągnąć.
Ten facet jest szalony.
Nie, przysięgam, nie jestem. Wcale cię nie nękam. Chcę wziąć moją deskę.
- Jesteś stąd? - Tak, jestem z tej okolicy.
Hej, John, chcesz wpaść do mnie? Mój dom jest niedaleko.
Właśnie do niego wracamy. Chcesz do nas dołączyć?
Robimy grilla.
W porządku. Nie chcę wam przeszkadzać. Mój tata robi kolację.
Ok.
Może chociaż dam ci piwo na drogę powrotną do domu?
- Gdzie to jest? - Zaraz tam.
Na podstawie powieści Nicholasa Sparksa.
Wiosna 2001.
- Jesteś w wojsku czy coś? - Tak.
Naprawdę?
W jakim jesteś oddziale?
Armia, Siły Specjalne.
Siły Specjalne. Imponujące. To...
To pierścień, który dają siły specjalne? To jest na nim napisane?
Pasuje ci.
Nie powinieneś też nosić kapelusza? Jak Francuzi, beretu.
- Tak to nazywają? - Randy.
Tylko sobie z niego żartuję.
Nie powinieneś żartować z gościa, który może cię zabić gołymi rękami.
Mocny koleś.
Jedziemy z nimi, rozwalimy ich, jazda.
Co na to powiesz?
Idę po piwo.
Żołnierzu, przyjemność po mojej stronie.
Przepraszam za niego. Myśli, że mnie lubi.
Tak, też mi się wydaje, że cię lubi.
Nie, nie jestem w jego typie. Tylko on jeszcze tego nie wie.
Co?
Daj spokój, prawdopodobnie jesteś w typie każdego.
Wiesz o co mi chodzi?
Czy to jest ten, o którym myślę? Alan.
Hej, koleżko, chcę abyś poznał Johna. John, to jest Alan.
- Alan, miło cię poznać. - Powiedz cześć.
Jest trochę nieśmiały, czyż nie?
Gdzie twój tata?
- Tutaj - Tuż za jego plecami, jak zwykle.
Przepraszam, jest jak pocisk naprowadzany na ciepło za każdym razem gdy cię widzi.
- Hej, jestem Tim. - John.
Przepraszam.
Miło cię poznać.
Jesteś z Sił Specjalnych, tak?
Tak, proszę pana.
Stacjonujesz w forcie "Bragg"?
Nie, aktualnie Niemcy.
- Jesteś na przepustce. - Tak, proszę pana.
Mam nadzieję, że miło spędzasz czas.
Tak, tak myślę.
Przepraszam, nie chciałem wam przeszkadzać. Miło było cię poznać.
- Wzajemnie. - Dalej, synu. Chodźmy.
Chodźmy.
Cześć, John.
Cześć, Alan.
- To było niesamowite. - Tak?
Nigdy nie chce z nikim rozmawiać. Oprócz swojej rodziny.
Z tobą rozmawia.
Tak, ale praktycznie jestem jego rodziną. Znam go od urodzenia.
Tak?
Kiedy wracasz?
Za dwa tygodnie.
To, co robisz, musi być straszne.
Głównie nudne. Wiesz, długie rozciąganie jest nudne.
Sporadyczne przebłyski są przerażające.
Dzisiaj pełnia.
Zauważyłeś, jak duży jest księżyc, gdy wstaje?
I jak mały, gdy jest już w górze.
Wiesz, tak ci się tylko wydaje.
Nieważne gdzie jest na niebie, albo gdzie ty jesteś...
...jeśli podniesiesz swoja rękę i przymkniesz jedno oko...
...nigdy nie jest większy od kciuka.
Gdzie się tego nauczyłeś?
Nie wiem.
Gdzieś.
Sam rozpaliłeś ogień.
To bardzo imponujące.
Bardzo pierwotne.
Obawiam się, że i tak nie będziesz w stanie zrobić hot doga.
Też tak uważam.
Powinienem już iść.
Przepraszam. Mam nadzieję, że nie będziesz miał kłopotów w domu.
Myślę, że jest już na to za duży.
Tak.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Może chciałabyś powtórzyć to jutro wieczorem?
Jutro jest kurczak. Nie sądzę, abyś chciał tego spróbować.
Miałem nadzieję, że pozwolimy komuś innemu pogotować.
Coś w tym stylu.
- Ok. - Tak?
Więc może wpadnę około 6?
- Ok. - W porządku.
Więc, do zobaczenie wkrótce?
Do zobaczenia wkrótce.
Tak, wkrótce.
- Hej. - Hej, stary.
Jedziemy do miasta po jakieś lody. Podrzucić cię?
- Nie, nie, w porządku. Spacer mi nie przeszkadza.
Jesteś pewien?
- W porządku, doceniam to. - Tak.
Hej, Alan, przesuń się trochę.
Czekaj, cofnę twój pas.
Pięć, sześć, siedem, osiem...
- Od jakiego czasu mieszkacie w mieście? - ...dziewięć.
Mieszkamy tu już rok.
I tak w każdy weekend wyjeżdżaliśmy z miasta...
...więc w końcu przekonałem żonę, że to ma sens.
- Ona nie chciała lodów? - Kto?
Moja żona. Nie.
Nie, aktualnie jest na wakacjach.
Biała owca, biała owca, biała owca.
- Trochę trudno nam się razem podróżuje. - Biała owca.
W porządku. Jakoś dajemy radę.
Mieszkam tu, po lewej.
Hej, John.
Tak do twojej wiadomości, jeśli skrzywdzisz Savannę...
...będę musiał coś ci połamać.
Coś w twojej nodze. Jedną z kości które tam są.
Ok.
Znam jej ojca i na pewno chciałby abym ci coś takiego powiedział.
Tylko to brzmiałoby bardziej naturalnie w jego ustach.
Brzmiało dobrze.
- Nie... - Tak.
- Wcale nie. - Tak. Właśnie, że tak.
Wcale, że nie. Ale dziękuję ci.
- Właśnie, że tak. - Tak myślisz?
Tak, naprawdę.
Ok.
Nie trąb klaksonem, już późno.
- Dobranoc, John. - Dobranoc, Tim.
- Dzięki za podwózkę. - Tak, nie ma sprawy.
Tato, nie dam rady być na obiedzie.
Zrobiłem lazanię.
Wiem, że zrobiłeś lazanię. Jest niedziela.
Mogę pożyczyć samochód?
Dzięki.
- Mają tu najlepsze owoce morza. - Tak, wiem.
- Kiedyś przychodziłem tu cały czas. - Naprawdę?
Jesteś pewna, że nie chcesz iść gdzieś indziej, w ładniejsze miejsce?
Ładniejsze? Nie, chcę iść tam, gdzie robią dobre jedzenie.
Ok.
A ty co tutaj, do cholery, robisz?
Daj spokój, Steve. Minęły już trzy lata.
Nie chcę tutaj żadnych problemów.
Nie będziesz ich miał. Obiecuję.
W porządku.
Dziękuję.
O co chodziło tamtemu gościowi?
- Któremu? - Jaki historia się z nim wiąże?
- Żadna. - Naprawdę?
Tak.
To mój stary kumpel.
Co?
Twój tata był zły, że wróciłeś wczoraj tak późno?
Nie. Nie jest typem, który się złości.
Więc jaki jest?
Cichy?
- Mogło być gorzej. - Mogło.
A twoja mama?
Nie, tylko ja i mój tata.
Sam cię wychował?
Tak.
Dlaczego pytasz o mojego ojca?
Z ciekawości.
Jestem ciekawa skąd pochodzisz.
Chcę poznać twojego tatę.
Dzisiaj wieczorem.
Posłuchaj, nie wyciągniesz z niego za wiele.
Więc nie bierz tego do siebie, ok?
Hej, tato.
Przyprowadziłem kogoś, kto chce cię poznać.
Hej.
- To jest Savannah. - Cześć.
Miło mi pana poznać, panie Tyree.
To jest jego, kolekcjonuje monety. To jego wielkie hobby.
To jest niesamowite.
Ma pan tak wiele monet. Jak zaczął je pan zbierać?
Przez Johna.
Ale jego to już nie interesuje.
- Hej, powinniśmy już iść. - Co to za moneta?
To mul Sacagawean.
W rzeczy samej...
- Chcesz zobaczyć inne? - Oczywiście, tak, jeśli panu to nie przeszkadza.
- Załóż te rękawiczki. -Dziękuję.
Ta jest humorystyczna. To jest satyryczna moneta
Jest ogromna.
Tak, William Jennings Bryan, kiedy walczył o prezydenturę...
...on wierzył. Nie, nie obracaj.
Zostaw na tej stronie.
Pamiętasz, że głosił politykę srebrnej monety? Pamiętasz.
I Mckinley był jego przeciwnikiem i on, zaczekaj, tutaj.
Teraz zobacz, to jest prawdziwy srebrny dolar. To jest jego prawdziwy rozmiar.
I McKinley powiedział, że jeśli Bryan będzie dalej dążył tą drogą...
...wtedy srebrny dolar będzie taki wielki. Tak.
- To jest niesamowite. - Możesz sobie wyobrazić...
...chodzić z takim w kieszeni?
- To naprawdę śmieszne. - To humorystyczne.
Teraz, te.
Tato, nie mamy na to czasu. Nie możemy siedzieć tu całą noc.
Mam trochę do pokazania.
To jest fascynujące.
Te wszystkie są poukładane według kolorów.
Świetnie się dzisiaj bawiłam.
Lubię twojego tatę.
Nie powinieneś być dla niego taki twardy.
On cię kocha.
Ja to widzę, nawet jeśli ty nie.
Poczekaj chwilę. Savannah...
Więc, do zobaczenie wkrótce?
Do zobaczenie wkrótce.
Gdzie się podziewałaś cały dzień?
- Byłam zajęta. - Masz przerwę wiosenną.
Powinnaś wylegiwać się na plaży.
Nie powinnaś być zajęta.
Chcę ci coś pokazać.
Rodzina która tutaj żyła, ich dom został całkowicie zniszczony przez huragan.
- Co, więc ty go odbudowujesz? - Tak. Nie tylko ja.
Sprawiasz, że robię się trochę nerwowy.
Dlaczego sprawiam, że robisz się nerwowy?
Ponieważ zaczynam myśleć, że jesteś za dobrą osobą dla mnie.
Nie, nie jestem aż taka dobra.
Wymykasz się każdego dnia, aby pracować fizycznie przy charytatywnej budowie domu.
- Na swojej przerwie wiosennej. - Tak, masz rację.
To naprawdę samolubne, że jestem taka hojna.
- Na poważnie, nie pijesz, nie palisz. - Nie. Nie.
- Nie sypiasz z kim popadnie. - Absolutnie nie.
Ok, musisz mieć jakąś wadę.
- Mam. - Ok, oświeć mnie.
Przeklinam.
- Nie. - Tak.
- Wcale nie. - Właśnie, że tak.
- Nie słyszałem żadnego. - Ponieważ to jest w mojej głowie.
Ten niekończący się strumień wulgaryzmów...
...o których myślę cały czas.
Ok, więc powiedz jedno.
Nie, nie mogę ci powiedzieć, bo jest sprośne.
- Racja. - Tak.
Ok. W porządku.
Nie, mam wady, John.
Zaufaj mi, mam ich całe mnóstwo. Przekonasz się.
Mam nadzieję.
Powinniśmy go skończyć za 3 tygodnie.
Mam taką nadzieję.
Tutaj będą sypialnie, pokój rodziców...
...pokój chłopców, dwóch, 7 i 9 lat.
Salon i łazienka.
A to będzie kuchnia.
To jest najlepszy pokój, ponieważ pani domu świetnie gotuje.
Będzie piękna, z białymi kafelkami na podłodze i białymi...
...blatami. I będzie dach.
- Chodź, John, tędy. - Dach by się przydał.
Będzie jak tu, ale wszędzie.
To jedyna osłona jaką mamy.
Nieźle, trochę tu postoimy.
Skąd masz bliznę?
Tę bliznę?
Bójka na noże.
Pięć lat temu, byłem naprawdę pijany, a koleś chciał mnie trafić w oko.
To straszne.
Dlaczego? Spudłował.
Przy tobie ludzie zachowują się dziwnie, jak w tej restauracji.
- Jakby się ciebie bali. - Nie boją się mnie.
Boją się kogoś, kim byłem.
A kto to był?
Ktoś inny?
Kiedy się zmieniłeś? W wojsku?
Tak, częściowo tak.
A ta druga część?
Nie wiem, nadal nad tym pracuję.
Więc byłeś twardzielem.
I może nadal trochę nim jesteś.
- Nie boję się ciebie, John. - Nie?
Za to ja boję się ciebie.
Nie przejmuj się nim.
John!
Myślisz, że jesteś tam bezpieczna?
Nie! Przestań!
Nic się nie stało. Wszyscy rozumieją.
Co ty tutaj robisz?
Przegapisz imprezę.
Impreza ma się dobrze beze mnie.
O co chodzi?
Dlaczego siedzisz tutaj sama?
Umieram, John.
Co?
To nawet nie jest śmieszne.
Będę za tobą tęsknić.
Już prawie koniec.
Nie, to nie koniec.
Tak, to koniec.
Jutro wyjeżdżam. Muszę wracać na uczelnię.
- Więc? - A ty...
A ja nic. Moja służba kończy się za 12 miesięcy.
A potem wracam. Na dobre.
Wiele może się zdarzyć w ciągu 12 miesięcy.
Myślisz, że o tym nie wiem?
Wiem to.
I wcale się nie boję.
Obiecuję ci, że...
...czas minie szybciej niż myślisz.
I wtedy wrócę na stałe.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Prawdopodobnie wyjdę z wojska wcześniej, niż ty skończysz studia.
Czy będę wśród publiczności podczas rozdania dyplomów?
Ukończenie studiów zajmie mi chyba trochę więcej czasu.
Po spędzeniu tyle czasu z twoim tatą...
...myślę, że chciałabym uczyć w szkole specjalnej.
- Naprawdę? - Nie wiem, czemu zrozumienie tego...
...zajęło mi tyle czasu. W końcu całe życie mieszkałam obok Alana...
Poczekaj, wróć. Co to ma wspólnego z moim tatą?
Cóż...
Istnieje wyjaśnienie tego, dlaczego jest taki, jaki jest.
Zapomnij. Nieważne.
- Nie, nie. - Nie, chodźmy.
Co? Więc co mówiłaś?
Wychowałam się przy dziecku z autyzmem.
- Mam punkt odniesienia. - Autystyczny?
Twierdzisz, że mój tato jest taki jak Alan? Że jest upośledzony?
Nie, Alan nie jest upośledzony, John. Jest autystyczny.
Istnieją łagodniejsze formy, niezdiagnozowane.
To właśnie robiłaś cały ten czas? Studiowałaś mojego tatę?
Nie. Jak możesz tak w ogóle mówić?
Całe życie spędziłem z moim tatą. Mieszkałem z nim całe życie.
Uważasz, że nie wiem, że nie jest normalny?
Tak?
Uważasz, że potrzebuję, żebyś ty mi to oznajmiła?
Tak.
Hej, żołnierzu, już nas opuszczasz?
Masz tu piwo, na mój koszt.
Chodź, napij się, lepiej się poczujesz.
- Nie teraz, jasne? - Smutno ci?
Musisz się wyluzować. Chociaż trochę.
Co się dzieje z Savanną?
- Daj mi spokój. - Co z Savanną?
- Zabierz ode mnie ręce. - Dalej, żołnierzu.
Co się wydarzyło między tobą a Savanną?
Hej, stary, co ty wyprawiasz?
John!
O mój...O mój Boże!
- John! - Powstrzymajcie go. Co on robi?
- Pomóżcie mu! - Tak mi przykro.
Chyba nie ma jej w domu.
Ale nie wróciła jeszcze do szkoły.
Zazwyczaj żegna się, nim wyjedzie, ale...
O cholera, Tim.
Jezu, przepraszam.
Podoba mi się.
Wyglądam na twardziela.
Ja...nie wiedziałem, że to ty.
To moja wina.
Co ja sobie myślałem, zakradając się od tyłu żołnierzowi.
Jeśli ją zobaczysz...
...możesz przekazać jej wiadomość?
Tak.
Powiedz jej, że byłem...
...i że...
Chcesz to napisać?
Tak.
Dopilnuję, żeby to dostała.
Dziękuję.
Hej, tatku.
Nie wiedziałem, czy będzie ktoś jeszcze...
...więc zrobiłem dwie.
Ja to zrobię.
- Ja się tym zajmę, tato. - Ja to zrobię.
- Są czyste. - Ja to zrobię. Ja to zrobię.
Ok.
Chociaż raz zostaną ci resztki.
Będą na następną niedzielę.
Przepraszam, tatku.
Dostałam twoją wiadomość.
- Krótko, słodko, treściwie. - Przepraszam.
To ja przepraszam.
- Bardzo przepraszam. - Nie, to ja przepraszam.
Nie chciałam, żebyś tak się poczuł.
Nie wiem, o czym mówię. Nie powinnam udawać lekarza.
- Obserwowałem go dzisiaj. - John.
Proszę, mówię poważnie. Nie wiem, o czym mówię.
Naprawdę. To nic nie znaczy.
Ok?
Wracam na uczelnię.
Chciałam się upewnić, że...
Upewnić się, że co?
Złożyłem ci obietnicę, tak?
Tak.
Ty napisałeś wiadomość, więc ja napisałam swoją.
Nie czytaj jej teraz. Poczekaj, aż odjadę.
Ok.
- Może...? Głodna? - Tak.
Tak? Tato zrobił trochę więcej, dla ciebie.
Wiesz, jest niedziela.
Ok.
- Mogę zostać tylko chwilkę. - Wiem.
Chodź.
{Y:i}Drogi Johnie...
{Y:i}...dwa tygodnie razem...
{Y:i}...tylko tyle wystarczyło.
{Y:i}Dwa tygodnie, abym się w Tobie zakochała.
{Y:i}Teraz będziemy osobno przez rok.
{Y:i}Ale co znaczy rok, po dwóch takich tygodniach razem?
- Dobra, tatku. - Ok.
Muszę jechać.
- Poradzisz sobie, ok? - Ok.
Więc...
- Do zobaczenia. - Dobrze.
{Y:i}Złożyłeś mi obietnicę.
{Y:i}Obietnicę, której na pewno dotrzymasz.
{Y:i}Chcę od Ciebie jeszcze jednej obietnicy podczas gdy będziemy osobno.
{Y:i}Mów mi o wszystkim.
{Y:i}Zapisuj wszystko, John. Notuj w zeszycie.
{Y:i}Pisz w komputerze, wysyłaj mi mailem.
{Y:i}Nieważne jak, ale chcę wiedzieć wszystko.
{Y:i}Wtedy będziemy ze sobą cały czas, nawet będąc osobno.
{Y:i}W ten sposób, zanim się obejrzymy, wkrótce Cię zobaczę.
- Co jest, panienki? - Johny!
Jak się masz, stary?
Popatrzcie, kto wrócił.
- Witaj z powrotem, John. - Popatrz na siebie.
Witaj. Tam jest twój voucher.
Dobrze.
Jak było w Atlantic City?
Śmiejcie się, czemu nie. To jedyna rzecz o jaką cię poprosiłem.
Nic mu nie powiedziałem. Pierwszy raz go widzę.
- Nie zapytałby, gdyby nie wiedział. - Skąd mógł wiedzieć?
Nie rozpakowujcie się, chłopaki.
Wyruszamy z samego rana. Powodzenia.
Jestem podekscytowany.
{Y:i}Droga Savanno, obiecuję. Obiecuję, że wkrótce się zobaczymy.
{Y:i}Obiecuję ciągle pisać.
{Y:i}Obiecuję, że wszytko Ci opowiem.
{Y:i}Bądź cierpliwa. Może trochę zająć tym listom, nim do Ciebie dotrą.
{Y:i}Już przydzielono nam misję.
Dalej, żołnierzu, ruszać się. Idziemy!
{Y:i}Nie możemy korzystać z lokalnej poczty.
{Y:i}Nie mam też internetu.
{Y:i}Muszę więc wysyłać wszystko pocztą lotniczą.
- Możesz to dla mnie wysłać? - Tak.
- Nie zgub tego, dobra? - Zrozumiałem.
{Y:i}Niestety, nie wolno mi powiedzieć, gdzie dokładnie jestem.
{Y:i}Wiedz jedynie, że bycie tu sprawia...
{Y:i}...że bardzo tęsknię za Ameryką.
{Y:i}A brak czegokolwiek przypominającego ocean sprawia, że tęsknię za Charleston.
{Y:i}A wszystko dookoła sprawia, że tęsknię za Tobą.
{Y:i}Dużo się przemieszczamy, więc listy przychodzą opóźnione i nie po kolei.
{Y:i}Możemy numerować nasze listy
{Y:i}...żeby wiedzieć, w jakiej kolejności je napisaliśmy.
{Y:i}Gdy w końcu tu docierają...
{Y:i}...jest to przyjemny dzień.
{Y:i}A gdy nie docierają... - Dobra, zobaczmy.
Nie do mnie. Nie do mnie.
Nie do mnie. I nie do mnie.
Zrozum to.
{Y:i}...nie jest. - Do ciebie też nic.
{Y:i}Ale wiem, że przyjdą. Wiem to.
Właśnie tak.
{Y:i}List numer 8.
{Y:i}Drogi Johnie, ten weekend spędzam na farmie rodziców.
{Y:i}I goszczą oni kilka osób, które możesz znać.
Savannah!
Ten koń pasuje do ciebie.
{Y:i}Zabrałam Alana na konną przejażdżkę. To był jego pierwszy raz na koniu.
Dobrze wyglądasz na tym koniu, Alan.
{Y:i}Słyszałeś o końskim zmyśle, że konie potrafią wyczuć niebezpieczeństwo?
{Y:i}Wyczuć zło?
{Y:i}Uważam, że autystyczne dzieci maja taki sam zmysł...
{Y:i}...więc mam taki pomysł.
{Y:i}Marzenie.
{Y:i}Chcę stworzyć letni obóz dla dzieci z autyzmem.
Nigdy wcześniej go takim nie widziałem.
Jesteś głodny?
{Y:i}Gdzie będą jeździć konno, ile będą chciały.
Jesteś głodny?
{Y:i}Chociaż raz w życiu nie będą musiały się niczym martwić.
{Y:i}Co o tym myślisz? Mrzonka?
{Y:i}Nie, to nie jest mrzonka.
{Y:i}To idealne marzenie.
Erget. Wesołych Świąt.
John, do pana Johna Tyree.
- Zamknij się. - Siedem?
- Przestań się kręcić. - Mogę go zatrzymać?
{Y:i}List numer 33.
{Y:i}Droga Savanno, dobre wieści są takie, że nas przeniesiono.
{Y:i}Chociaż znowu nie mogę Ci powiedzieć gdzie.
{Y:i}Zła wiadomość jest taka, że tęsknie tu za starym miejscem.
{Y:i}Dziś pełnia, więc myślę o Tobie.
{Y:i}Wiem, że gdziekolwiek jestem, cokolwiek robię...
{Y:i}...ten księżyc będzie takich samych rozmiarów jak Twój.
{Y:i}Pół świata stąd.
{Y:i}Drogi Johnie...
{Y:i}...przez większość nocy zasypiam martwiąc się o Ciebie.
{Y:i}Zastanawiając się, gdzie jesteś.
{Y:i}Ale nie dziś.
{Y:i}Dziś jesteś tu ze mną.
{Y:i}Odwiedziłam wczoraj Twojego tatę.
{Y:i}Już prawie koniec wakacji i chciałam go zobaczyć, nim wrócę na uczelnię.
{Y:i}Mam nadzieję, że się nie gniewasz.
Hej.
Upiekłam panu szarlotkę.
{Y:i}Zrobił mi kolację. Była niedziela, więc jedliśmy lazanię.
{Y:i}Pytałam go o jego monety, więc długo rozmawialiśmy.
To jest jakby odpad, moneta w bardzo złym stanie.
- Bezwartościowa dla większości kolekcjonerów. - Ale nie dla pana.
Nie, nie dla mnie.
Jaka jest pana ulubiona moneta?
Która, ze wszystkich pana monet, jest tą najbardziej ulubioną?
Jest taka?
To mul Jeffersona z '78.
Ta jest moją ulubioną.
Zdecydowanie.
Dlaczego? Jest najbardziej cenna?
Cóż, jest dużo warta, ale mam cenniejsze.
Ale, wiesz...
Jaka kryje się za nią historia?
Tu jest jedna...
{Y:i}Więc pytam Ciebie, John, gdziekolwiek jesteś.
"Jak to historia?"
{Y:i}Droga Savanno, tylko dlatego, że obiecałem mówić Ci o wszystkim.
Dziękuję.
{Y:i}Gdy miałem 7 lat, kupiłem sobie loda.
{Y:i}W drodze do domu zauważyłem, że jeden z centów nie był centem.
Nie wiem.
Nigdy takiej nie widziałem.
Ty ją znalazłeś?
Tak?
To mul.
- Co? - Mul. Moneta z błędem.
Od czasu do czasu w mennicy popełniają błąd...
...partia przypadkowo trafia do obiegu, tutaj...
...orzeł to pięciocentówka, reszka to cent. Bardziej atrakcja niż pieniądz.
{Y:i}Pamiętasz koński zmysł, o którym pisałaś?
...dzieciak ja znalazł, ja ją odkupię.
Dam dwadzieścia dolarów.
{Y:i}- Nie, dziękuję. Mój tato też go ma.
Nie, proszę poczekać.
Proszę pozwolić mi spojrzeć jeszcze raz.
John, idziemy.
A niech mnie!
- Wie pan, co to jest? - Nie.
Proszę na to spojrzeć.
To jest pana moneta.
Chce pan mojej rady?
Jak ojciec ojcu?
Proszę ją zatrzymać.
Przekazać synowi.
Niech on przekaże swojemu synowi i tak dalej. Powiem panu,...
...że za 30, 40, 100 lat...
...będziecie mieli coś wartego więcej, niż $4000.
Obiecuję to panu.
Hej.
Chcesz ją zatrzymać?
- Dobrze. - Dziękuję, dziękuję.
{Y:i}Na początku lubiłem szukać z tatą tych muli.
{Y:i}W końcu mieliśmy o czym rozmawiać.
{Y:i}Coś, co mogliśmy robić razem.
{Y:i}Ale to stało się jego obsesją. Sama wiesz, jaki jest.
{Y:i}Potem stałem się nastolatkiem, i wiesz, jaki jestem.
Całą drogę aż do Wooster na kolejny pokaz monet. Ja...
Nie, ja nie jadę.
W każdy weekend jedziesz na jakiś pokaz.
Świetnie. Uwielbiam ciepłe mleko. Nieźle.
Całą nasza kasę wydajesz na monety. Kup cholerną działającą lodówkę.
{Y:i}W końcu przestał ze mną rozmawiać o monetach.
{Y:i}I gdy to się stało...
{Y:i}...nie mieliśmy już o czym rozmawiać.
{Y:i}I to jest cała historia.
{Y:i}Tęsknię za Tobą tak bardzo, że to aż boli.
Przepraszam.
O mój Boże. Mój brat był w WTC.
- Też cię kocham, słońce. - Zadzwoń, jak tylko będziesz mogła.
- Susan. Susan, jest tam mój tato? - Uspokój się.
Dobra, chłopaki, plan jest taki.
Proszę o wydłużenie służby, sir.
Ja również proszę o wydłużenie służby, sir.
Proszę o wydłużenie służby, sir.
Ja również proszę o wydłużenie służby, sir.
Ok, chłopaki, słuchajcie. Dostaniemy rozkazy ze sztabu w poniedziałek.
Zanim zrobimy coś pochopnego, mamy weekend na rozważenie tego, dobra?
Mam żonę i dzieci, o których muszę pamiętać.
Nikt pana nie prosi o pozostanie, kapitanie.
Wy prosicie. Jesteście moją drużyną.
Gdzie wy, tam i ja.
Gdzie idziemy, idziemy wszyscy.
Jeśli w poniedziałek nadal będziecie chcieli przedłużyć służbę, tak zrobimy.
Razem.
Nie wpakujcie się w kłopoty.
- Dbaj o siebie. - Zawsze.
Chodź, stary. Samolot do Paryża odlatuję za godzinę.
Gotowy? Gotowy?
- Będzie niesamowicie. - Nie mogę lecieć.
Co? Jasne, że możesz.
Muszę wracać do Charleston.
- Lecisz do Charleston? - Tak.
Coś ty, zwariował? Mamy dwa dni wolnego, stary.
Między lotem tam i z powrotem, będziesz miał jakieś 18 godzin.
To 18 godzin więcej, niż miałem tego ranka.
Nie wiem, kiedy znów tyle dostanę...
...więc muszę lecieć.
Nic nie zmieni twojego zdania?
Nie.
John! John!
Jesteś pewna? Naprawdę tak powiedział? Chce jechać?
Myślę, że pojedzie.
- Nie był pewien, ale... - Założę się, że nie był.
{Y:i}Poprosił prezydenta Busha o aktywowanie...
{Y:i}...tysięcy rezerwistów.
Hej, tatku!
Co ty tutaj robisz?
Spójrz na siebie.
Jaki odstawiony.
Jedziesz z nami?
Proszę. Moi rodzice cieszą się, że mogą pana poznać, panie Tyree.
Tak.
Jesteście głodni?
Zrobiłem klopsiki.
Wiem, że zrobiłeś klopsiki, tatku. Jest sobota.
Możemy je zabrać.
Możemy to zrobić?
Cóż, ja nie...
Może być? Zapakuję.
Ja nie...przepraszam, ale czy...?
Czy możesz się zatrzymać. Muszę wrócić.
- Mam zawrócić? - Zatrzymaj się, proszę.
- Zapomniałeś czegoś? - Ok.
Nie, muszę wysiąść. Proszę.
- Dobrze, po prostu...zrelaksuj się, ok? - Tak.
Chyba nie dam rady.
- Posłuchaj, nic ci nie jest. - Nie, ja...proszę. Muszę wysiąść.
Nic ci nie jest, tatku. Jest dobrze.
- Proszę, zatrzymaj się. Nie mogę... - Ok, zawrócę.
Jest dobrze, jest dobrze.
- Muszę wysiąść. Zatrzymaj się. - Ok, dobrze.
- Tato, przestań! - Ok.
Tatku. Nie rób tego.
Panie Tyree.
Nic panu nie jest?
- Wszytko gra? - Przepraszam.
Nic się nie stało.
Ale może...
Poczekamy na pana w samochodzie, dobrze?
- Nie, nic mi nie jest. - Nie, naprawdę.
Możemy zostać. Zostańmy.
Ok? Zostańmy, mogę pojechać w przyszłym roku.
Tatku, mam tylko jedną noc.
Muszę wracać. Rozumiesz?
Powinieneś jechać. Oboje powinniście.
{Y:i}Prezydent Nowego Jorku, Rudolph Giuliani, powiedział, że Wall Street zostanie otworzona w poniedziałek.
Próbował. Przynajmniej spróbował.
Witajcie.
Moja córeczka.
Mamo, to jest John.
John, czuję, jakbym już cię znała. Gdzie twój ojciec, przyjechał z wami?
- Nie, proszę pani. - Nic nie szkodzi.
Cieszę się, że wróciłeś do domu cały.
Myśleliśmy o odwołaniu imprezy przez to wszystko...
...ale czuliśmy, że wszyscy powinniśmy być razem.
Instruowałam go w samochodzie i myślę, że jest gotowy.
Miałem dobry wywiad. Z solidnym szkoleniem taktycznym. Jestem gotowy jak nigdy.
Już go kocham.
Pani Curtis, Savannah.
- Hej, koleś, jak leci? - John.
Dobrze znów cię widzieć.
W porządku, wiecie co? Wyglądasz, jakbyś potrzebował drinka.
- Przyniosę ci jednego. - Tak, dzięki.
- John. - Co on tutaj robi?
Jest tutaj bo go zaprosiłam. Jego rodzina mieszka na naszej ulicy.
Znów z nim przesiadujesz?
Nie jest aż taki zły, jak ci się wydaje, przysięgam John.
Proszę bardzo.
To Burbon, nie zabije cię.
Zaraz wracam.
Źle zaczęliśmy naszą znajomość i chciałem cię przeprosić za sposób, w jaki cię traktowałem.
Gdybym wiedział, że Savannah zostanie z tobą...
...nie potraktowałbym cię w taki sposób. Poważnie, przepraszam.
W porządku.
Jeśli będziesz czegoś potrzebował i...
- Baw się dobrze. - Racja.
Więc, to jest on.
Tak. Nie taki twardy rutyniarz jak ty, tato.
Rutyniarz? Ćwiczę swój kaloryfer na ławce, kochanie.
Twój chłopak powinien wiedzieć takie rzeczy.
Ma absolutną rację. Miło mi pana poznać, panie Curtis.
Ale myślę, że Tim już pana wyręczył.
Mówił, że mnie pokiereszuje jeśli kiedykolwiek skrzywdzę pana córkę.
Byłem bardzo przekonujący. Myślę, że odniosło to efekt.
Zdrówko, synu. Cieszę się, że mogłeś do nas dołączyć.
Dziękuję, panu.
- Billy! A jednak się pokazałeś! - Widzisz, i po strachu.
- Miło znów cię widzieć, John. - Jak leci, Tim?
Hej, Tim, jak się masz?
- Dobrze. - Nie widziałam twojej żony. Przyszła?
Nie, jest na wakacjach.
- Powiem jej, że ją pozdrawiasz. - Przekaż jej to.
Zrobię to.
Alan, pamiętasz o czym rozmawialiśmy?
Kolejne wakacje?
Tak.
Alan o nią pyta?
Tak, pyta. Ale nie wiem, co mu powiedzieć.
Posłuchaj, nie jestem ojcem.
I nie mam prawa udzielać ci rad.
Kiedy byłem dzieckiem, czekałem każdego dnia...
...w nadziei, że dzisiaj w końcu będzie ten dzień...
...w którym moja mama wróci do domu.
Czekałem 15 lat.
Wiem jakie bolesne byłoby dla mojego taty...
...powiedzenie mi prawdę.
Ale oszczędziłoby mi mnóstwa czekanie.
Wiesz?
Cóż, jeśli najgorszą rzeczą jaką możesz powiedzieć o twoim tacie...
...jest to, że za bardzo starał się cię ochraniać...
...czyż nie jest to dobry ojciec?
Przepraszam. Jesteś John, tak? Chłopak Savanny?
- Tak, proszę pana. - Chcę ci podziękować za to co robisz.
Wiedz, że modlimy się za was. Mam nadzieję, że cokolwiek się stanie...
...szybko się skończy. I wrócicie do domu cali i bezpieczni.
To się prędko nie skończy.
Afganistan będzie tylko pierwszym przystankiem z wielu.
On ma rację. Już niedługo będą was prosić o kolejne przedłużenia służby.
Powoli, ale na pewno, niedługo przestaną prosić, a zaczną rozkazywać.
Żaden z żołnierzy, których znam, nie musi być pytany, proszę pana.
A już na pewno nie trzeba nam rozkazywać.
Co masz na myśli mówiąc "nam"?
Cieszę się, że was zobaczyłem chłopaki. Do zobaczenia w przyszłym roku.
Savannah...
Więc tak po prostu przedłużysz służbę?
Powinniśmy o tym porozmawiać.
Dwa kolejne lata, John.
Zgodziłeś się już? Przedłużyłeś?
Nie.
Ale zdecydowałeś się to zrobić?
Mam coś do powiedzenia?
Czy ja mam coś do powiedzenia?
- Nie rozumiesz. - Nie mów mi, że nie rozumiem.
Zostaw mnie w spokoju, John.
Proszę.
Co ty...?
Czego ode mnie oczekujesz?
Savanno...
Powiedz, czego ode mnie oczekujesz. Chcesz, żebym zrezygnował?
O to właśnie chodzi?
Nie wiem w jaki sposób tutaj trafiliśmy. Nie wiem co się stało.
Po prostu obudziłem się i...
...te budynki zaczęły się walić i...
Miałem wszystko zaplanowane... Miałem plan, ale teraz już nie mam.
I nie mam pojęcia, co robić.
Nie wiem co mam robić... Wiem, że chcę tu zostać.
Chcę zostać tutaj z tobą, najdłużej jak tylko będę mógł.
Jesteś dla mnie wszystkim. Jesteś wszystkim, co się dla mnie liczy.
Staram się zrozumieć, co jest właściwe, ale nie wiem, co to jest.
Nie wiem, jak tam trafić. Ja po prostu...Ty musisz mi to powiedzieć...
Musisz mi to powiedzieć, dobrze?
Proszę, możesz mi to powiedzieć? Po prostu powiedz mi co mam robić.
Chcę, żebyś ze mną poszedł.
Hej, tatku.
Dziękuję. Dziękuję, że przyszedłeś.
Cóż...
Myślisz, że tym razem dasz sobie radę, jak zostaniesz sam?
Tak, dlaczego miałbym nie dać?
Powinienem się już zbierać.
Dbaj o siebie.
Więc my...? Wszystko między nami w porządku?
Prawda? Nic się nie zmieniło?
Uważaj, żebyś nie wszedł w linię ognia, dobrze?
W porządku. Będę ostrożny.
Więc, do zobaczenie wkrótce.
Do zobaczenia wkrótce.
Witam z powrotem, panowie.
Mam nadzieję, że miło spędziliście weekend. Żałuję, że nie trwało to dłużej...
...ale czasami trzeba brać to, co się dostanie.
W takim razie jak będzie?
Decyzja jednomyślna?
W porządku.
W takim razie zacznę wypełniać papiery.
Dziękuję, sir.
O'Neill, proszę bardzo!
Ładnie pachnie, Russ.
I mamy dla Danielsa. Gdzie on jest?
Ruszać się, ruszać, ruszać, w górę i strzał!
- Hej, ty. - Nie mam dzisiaj nic dla ciebie, przykro mi.
Ruchy, ruchy, ruchy.
Chłopaki, widzieliście Johna? Wrócił już?
Hej, John.
Mam jeden dla ciebie, stary.
- Tak? - To wszystko.
{Y:i}Drogi Johnie. Wiem, że minęło zbyt dużo czasu od momentu mojego ostatniego listu.
{Y:i}Wpatrywałam się w te puste strony przez ostatnie dwie godziny.
{Y:i}Jeśli mam być szczera...
{Y:i}...to wpatrywałam się w nie przez ostatnie dwa miesiące.
{Y:i}Proszę, wybacz mi to, co mam Ci do powiedzenia.
{Y:i}I wiedz, że jest to najtrudniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek musiałam zrobić.
{Y:i}Moje życie bez Ciebie nie ma sensu.
{Y:i}I nie mogę żyć... Przepraszam.
Słuchajcie tego, zabezpieczyli fundusze inwestycyjne na Wall Street, prawda?
Jak myślicie ile on zarobi w swojej stałej pracy?
Dwadzieścia siedem milionów dolarów, prowadził fundusz hedgingowy. Pracuje na Wall Street.
To niesamowite.
Robisz ciasta z błota, stary?
O co chodzi, stary?
Chcesz o tym pogadać?
Nie ma o czym rozmawiać.
Znalazła kogoś innego.
Masz jakieś pomysły kto to może być?
Nie, nie powiedziała.
To znaczy mogę się domyślić.
Spójrz, człowieku...
...wiesz, zdarza się, stary. Mam na myśli, ze ją odzyskasz.
Wrócisz do domu, a ona przybiegnie.
- To jest cały cykl, stary. - Oni już się zaręczyli.
Jezu.
Przykro mi, stary.
Daj mi znać, jeśli będę mógł coś dla ciebie zrobić, dobrze?
...od brzegu. Nie pomyślałbyś, że wiewiórka potrafi pływać, ale przysięgam...
...popłynęła 20 metrów od brzegu.
- Pływająca wiewiórka. - To szalone, stary.
Hej, zobaczcie. Widzieliście to?
Tylko tyle tutaj zobaczymy.
Nie mogą pokazywać swoich nóg, więc mają na twarzach sieci na ryby.
Sprowadzę takie coś do Stanów i dam to mojej dziewczynie, żeby nosiła.
Jak tajemniczo.
Cofnąć się, cofnąć się!
- Co on mówi? - Mówi po turecku.
- Co on mówi? - Nie wiem. Nie wiem.
No dalej, specjalisto, domyśl się!
Słuchaj, stary, mówię w języku Pashtu, po persku, mówię w każdym z tych gówien.
W jakim języku mówisz? Chodź tu.
- Dobra robota, stary. - Zostań tu.
- Hej, gdzie ty idziesz? - Ktoś musi sprawdzić, o co chodzi.
- Noodles, idź z nim. - Dobra.
Cofnąć się, cofnąć się.
Tyree!
Czekać na dalsze instrukcje.
Przejdźcie dalej.
- W porządku? - Tak, ty?
Mamy trafionego! Noodles, wszystko będzie dobrze, stary! Wytrzymaj!
Zrozumiałem, mamy trafionego!
- Chodź tu. - Widzisz to?
Mam cię. Zabieraj łapy!
Tyree, słyszysz? Mów do mnie, Tyree.
Ty pieprzony farciarzu. Trafiło w twoją plakietkę.
Jezu, jeszcze nigdy w życiu nie kochałem tak ubrania, przysięgam na Boga.
John!
Mamy trafionego! Lekarza!
Lekarza! John.
No dalej, stary.
Lekarza!
Patrz na mnie, nic ci nie będzie, jasne? To nic.
To nic takiego.
Nie zasypiaj, dobrze? Patrz mi w oczy, po prostu patrz mi w oczy!
Nie zamykaj oczu, dobrze?
Oczy, nie zasypiaj, nie zasypiaj, patrz na mnie, ok?
Jakes!
Witamy z powrotem, sierżancie Tyree.
Leż spokojnie, dobrze? Jesteś w szpitalu w Niemczech.
Wszystko będzie dobrze.
Tyree.
- Dobrze wyglądasz. - Dziękuję, sir.
Wpadłem, żeby powiedzieć, że przedłużę służbę.
Przedłużyć. Tyree, minęły trzy miesiące.
Jestem pod wrażeniem, ale nie jestem głupi.
Jedź do domu, John. Weź sobie R&R *(Rest and Recuperation-czas na odpoczynek i regenerację).
Dotrzymaj trochę towarzystwa tacie.
Usiądź.
Słuchaj, przenoszą mnie.
Nie ma to nic wspólnego z tym, co się stało.
Wykonałem już swoje obowiązki jako kapitan.
Wracam do Fort Bragg *(miasto w Kalifornii). Tęsknię za moją rodziną.
To dobrze, proszę pana.
Berry i Daniels wychodzą, pozostali są na misji.
- A tobie zostało mniej niż 4 miesiące... - Zdecydowanie przedłużę służbę.
Twoja wojna się skończyła, John. Dobrze służyłeś swojemu krajowi.
Wie pan co? Może po prostu chce zrobić karierę.
Nie zdołam cię przekonać, co?
Znak, na mój znak!
Teraz!
Baza Sił Specjalnych, Katar 2007
Jak myślisz gdzie teraz?
Nie wiem, stary, gdziekolwiek nas wyślą.
Właściwie, wysyłamy cię do Stanów, John.
Przykro mi, właśnie dostaliśmy wiadomość.
Jest przytomny, ale nie jest świadomy.
Prawie nigdy nie reaguje.
Ciężko mi powiedzieć, jak poważny był to udar...
...bo nie wiem jak długo trwało, nim został znaleziony.
Myśli pan, że jeśli bym tam był i znalazł go wcześniej ...
... zrobiłoby to różnicę?
Wątpię w to. Naprawdę w to wątpię.
- Hey, Jeff, jest to prześwietlenie. - Nie ma problemu.
Hej, tatku.
Co do cholery...? Proszę pani, dlaczego trzymacie go na korytarzu?
Wszystko dobrze? Jak się czujesz?
Ja...
Napisałem do ciebie... ...napisałem list.
Nie, nie, nie czytaj go teraz. Nie musisz...
Nie sądzę, abyś...Może przeczytasz go, kiedy nie będzie mnie w pobliżu?
Wiesz co? Do diabła z tym. Po prostu ci go przeczytam.
{Y:i}Drogi Tato.
{Y:i}Jest coś, co chcę Ci powiedzieć.
{Y:i}Pamiętasz kilka lat temu...
{Y:i}...gdy mnie postrzelono.
{Y:i}Chcesz wiedzieć, jaka była pierwsza rzecz,...
{Y:i}...która przeszła mi przez myśl w tamtym momencie?
{Y:i}Zanim straciłem przytomność?
{Y:i}Monety.
{Y:i}Nagle znów miałem 8 lat.
{Y:i}Byłem na wycieczce w mennicy USA.
{Y:i}Słuchałem przewodnika, który tłumaczył w jaki sposób robione są monety.
{Y:i}Jak wybijają je z arkusza metalowej blachy, ścinają im krawędzie i je fazują.
{Y:i}Jak je stemplują i czyszczą.
{Y:i}I jak każda partia monet jest osobiście sprawdzana...
{Y:i}...w poszukiwaniu najmniejszej widocznej skazy.
{Y:i}Pamiętasz, Tato?
{Y:i}Pamiętasz tę wycieczkę do Filadelfii?
{Y:i}To właśnie przyszło mi na myśl.
{Y:i}Jestem monetą Armii Stanów Zjednoczonych.
{Y:i}Wybito mnie w roku 1980.
{Y:i}Zostałem wytworzony z metalowej blachy.
{Y:i}Zostałem ostemplowany i oczyszczony.
{Y:i}Moje krawędzie zostały ścięte i sfazowane.
{Y:i}Ale teraz mam w sobie dwie małe dziurki.
{Y:i}Więc nie jestem już w idealnym stanie.
Co o tym myślisz, tato? Jesteśmy jak para źle wybitych monet, prawda?
{Y:i}Jest...jest jeszcze jedna rzecz...
{Y:i}...którą też chcę ci powiedzieć.
{Y:i}Po tym jak mnie postrzelono, zanim straciłem przytomność.
{Y:i}Wiesz, jaka była ostatnia rzecz, o której pomyślałem?
Przepraszam.
{Y:i}Ostatnią rzeczą, o której pomyślałem...
{Y:i}Wiesz, jaka była ostatnia rzecz, o której pomyślałem?
Przepraszam. Nie chcę cię pośpieszać...
...ale za chwilę mamy kolejne nabożeństwo.
John.
Co cię sprowadza do domu?
Mój tata.
Co słychać u twojego taty?
On...
Przepraszam.
Żałuję, że nie wiedziałam.
W porządku.
To nie zrobiłoby żadnej różnicy.
Tak bardzo mi przykro.
Był naprawdę dobrym człowiekiem.
W końcu to zrobiłaś, co?
Obóz konny.
Nie.
Nie zrobiłam. Próbowałam.
Trwało to tylko jedno lato, po tym, jak przejęliśmy to miejsce od moich rodziców.
To było...kosztowne.
Chciałbyś wejść do środka?
Jestem tylko ja.
Kiedy musisz wrócić?
Jak tylko załatwię sprawy związane z rzeczami mojego taty.
Ustatkowałeś się już?
Nie.
Ale musisz dużo randkować, co?
Nie. Nie można tak tego nazwać.
Dobrze cię widzieć.
Tutaj. Żywego.
Poczekaj. Ja tylko... Przepraszam
Słucham?
Hej.
Nie, mam się dobrze.
Ja...
John jest tutaj.
Tak, John Tyree.
Tak, niedługo wychodzę.
Ok, do zobaczenia.
Będę za jakieś 20 minut, dobrze?
Ja też cię kocham. Pa.
On chcę się z tobą zobaczyć.
Czekaj, co?
To Tim?
Początkowo po rozpoznaniu, był taki optymistyczny.
Nie był zaniepokojony, troszczył się jedynie o Alana...
...co było inspirujące.
Dopiero kiedy rak rozprzestrzenił się do czwartego stopnia, zauważyłam duże zmiany.
Jaki to rodzaj raka?
Chłoniak.
Miał dosyć bycia zamkniętym w pokoju...
...więc w zasadzie tutaj spędza cały swój czas.
Czasami z Alanem.
- Czy mogę dostać ciasto z kruszonką? - Alan, pamiętasz Johna?
Witaj, John.
Hej, Alan.
Urósł.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Pójdę po ciasto dla niego.
Dobry pomysł. Cały czas o nim mówił.
Chodź, Alan.
Zgaduję, że chcesz skopać mi tyłek, co?
Niewiele mogę z tym już zrobić, prawda?
To jest część moje planu.
Diabelnego planu.
Kocham ją.
Wszystko, co wydarzyło się w moim życiu wcześniej, tego już nie ma.
Zostało wymazane do czysta.
Chciałem ci to powiedzieć.
I przepraszam.
Przepraszam za to, co się stało.
Ale teraz wiem, że Alan zawsze będzie miał kogoś, kto będzie się nim opiekował.
Zawsze będzie w dobrych rękach.
Ona wciąż cię kocha, wiesz.
Czemu jest czarne?
To jasne jak słońce, można to wyczytać z jej twarzy.
Chciałbym, aby było inaczej...
...ale ona nigdy nie patrzyła na mnie w taki sposób, w jaki patrzy na ciebie.
Powinieneś to wiedzieć.
Ostrożnie, Alan.
On wciąż kocha te konie, co?
Tak, zostanie tam do momentu, kiedy będzie pora snu.
Muszę go jakoś wyciągnąć z tego szpitala.
Musi wrócić do domu.
Istnieje firma w Teksasie z eksperymentalnymi lekami.
To mogłoby pomóc.
Ale oczywiście firmy ubezpieczeniowe za to nie płacą.
Moi rodzice sprzedali dom na plaży rok temu.
Co było jak dar niebios.
Udało nam się zebrać trochę pieniędzy.
Ale nigdy bym nie pomyślała, że tak szybko się skończą.
Zostań na obiedzie, dobrze?
Więc teraz pijesz.
Tylko kieliszek lub dwa do obiadu.
Tim mnie tak nauczył, kilka lat temu.
Czemu patrzysz na mnie w taki sposób?
Co masz na myśli?
W jaki sposób na ciebie patrzę?
Inny.
Nie wiem, jak chcesz, żebym na ciebie patrzył?
Jesteś inna.
Nie wiem...
Nie wiem, czemu tutaj przyjechałem. Co my robimy?
Siedzimy tutaj, jemy i rozmawiamy...
...ale nikt tak naprawdę nic nie mówi.
Co chcesz, żebym powiedziała? O czym chcesz rozmawiać?
Dlaczego nie zadzwoniłaś?
Dlaczego do mnie nie zadzwoniłaś?
To znaczy, nie zasłużyłem na jakieś większe wytłumaczenie niż...
...ten list?
Nie mogłaś do mnie zadzwonić?
Nie mogłaś dać mi jakieś szansy na to, żebym spróbował zmienić twoje zdanie?
Nie sądzisz, że byłaś mi to winna?
Nie mogłam.
Nie mogłaś?
Tak mało dla ciebie znaczyłem, że nie mogłaś chociaż zadzwonić.
Dlaczego?
Bo nie mogłam.
Odpowiedz mi. Dlaczego? Dlaczego nie?
- Bo nie mogłam. - Daj mi odpowiedź.
Bo samo usłyszenie twojego głosu sprawiłoby, że zmieniłabym zdanie.
To właśnie chciałeś usłyszeć, John? Po to przebyłeś tą całą drogę, żeby to usłyszeć?
Myślisz, że tam było ciężko? Myślisz, że było mi łatwo bez ciebie?
Myślałeś, że każdy dzień mojego życia...
... nie był cholernym maratonem bez ciebie?
Tim zachorował.
Był chory i mnie potrzebował.
Potrzebował, żebym mu pomogła.
Potrzebował, żebym pomogła mu z Alanem, ze wszystkim.
Byłam sama i nie miałam pojęcie co robię.
Nie planowałam tego. Nie wiedziałam, że mi się to przydarzy.
Ale tak właśnie się stało.
Myślisz, że nie próbowałam?
Podnosiłam słuchawkę telefonu tysiąc razy próbując do ciebie zadzwonić.
Myślisz, że chcę tak stać teraz tu przed tobą?
Nie miałam wyboru.
Wiem.
Zachowałam każdy z nich.
Byłeś w tak wielu miejscach.
Wydaję mi się, że te żółte koperty są z Afryki.
Naprawdę?
Mam nawet twój pierwszy list, który do mnie napisałeś.
Na rachunku za wodę Tima.
Przepraszam.
W porządku.
Mam nadzieję, że masz ich więcej.
Pójdę wstawić wodę na kawę.
Powinienem już iść.
Do zobaczenia wkrótce?
Powiedz mi to samo.
Kiedy ja to mówię, ty to mówisz.
Pamiętasz?
John?
Po prostu to powiedz.
Żegnaj, Savanno.
Może mnie pan nie pamiętać. Ale wierzę, że znał pan mojego ojca, Billa Tyree.
Tak, znam go. Nie wiedziałem go już jakiś czas. Co u niego?
Zmarł niedawno.
Przykro mi.
Chyba raz oferował pan mu kupno jego kolekcji. Zgadza się?
Oczywiście, że tak. Więcej niż raz.
Tak z ciekawości, jak pan myśli, ile jest warta jego kolekcja?
Kolekcja tak duża? Nie wiem, musiałbym ją zobaczyć.
Mam tylko jeden warunek.
Wszystkie mule muszą zostać razem.
Może je pan sprzedać w komplecie albo zachować dla siebie.
Jednak muszą zostać razem.
Naprawdę zamierzasz sprzedać mi jego wszystkie monety?
Tak, proszę pana.
Wszystkie poza jedną.
Pięciocentówka-zostajemy tutaj. Mamy cień.
Cent-idziemy na wzgórze. Mamy widoczność.
- Wypadł cent. - Dobrze, idziemy na wzgórze.
Sierżancie.
Dziękuję.
{Y:i}Drogi Johnie...
{Y:i}...minęło już prawie pięć lat od kiedy pisałam list prawdziwym piórem...
{Y:i}...na prawdziwej kartce papieru.
{Y:i}Pomyślałam, że mogłabym napisać i opowiedzieć...
{Y:i}...o wszystkim, co się wydarzyło od chwili naszego ostatniego spotkania.
{Y:i}Kilka tygodni po tym, jak się tutaj pojawiłeś...
{Y:i}...Tim otrzymał anonimową wpłatę.
{Y:i}Darowizna ta dała mu to...
{Y:i}...co firma ubezpieczeniowa nie mogła:
{Y:i}czas.
{Y:i}Czas, by wreszcie mógł wrócić do domu.
{Y:i}Czas, który spędził ze swoim synem.
{Y:i}Czas, by móc się pożegnać.
{Y:i}Nauczyłam się, że problem z czasem jest taki, że...
{Y:i}nieważne, czy są to te dwa tygodnie spędzone z tobą.
{Y:i}...czy ostatnie dwa miesiące, które spędziłam z nim...
{Y:i}...ostatecznie zawsze się kończy.
{Y:i}Nie wiem gdzie jesteś, tam w świecie, John.
{Y:i}Ale wiem, że już dawno straciłam prawo, aby to wiedzieć.
{Y:i}Nieważne, jak wiele lat minie...
{Y:i}...Wiem, że jedno na zawsze pozostanie prawdą.
{Y:i}Do zobaczenia wkrótce.
Tłumaczenie Grupa NPSS w składzie: T-bagdiablo oraz arjen
Gościnnie tłumaczyła: buffy2332
Korekta: arjen
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl